Normal Meme ve Pattemler
Kadınların yaşamları boyunca meme sürekli bir değişim içinde olur. Puberté dönemindeki belirgin gelişimsel doku değişikliğini menstruel siklusdaki, gebelik ve laktasyondaki değişiklikler izler. Menapoz dönemi ise memenin bir tür dinlenmeye geçtiği ve yağ dokusu involusyonunun arttığı dönemidir. Bütün bu dönemlerde memede mikroskopik ve makroskopik anatomi bir ölçüde farklı özellikler gösterir. Meme, meme başından başlıyarak adeta ışınsalı şekilde doku içinde dağılan 10-15 lobdan oluşmuş tübüloalveoler tipte bir bezdir. Her lobun meme başına doğru yönelen ayrı bir kanalı bulunmaktadır. Genelde loblar bağımsız işlevi olan ünitelerdir, ancak bu üniteler meme içinde fibröz bağ dokusu özelliğinde bir destek doku ile çevrelenmiş ve birbirlerine sıkıca bağlanmışlardır. Salgısal işlevi olan ünitelerin gömülü olduğu fibröz doku bireyden bireye farklılık gösterir. Çok kalın olabildiği gibi çok ince fibröz doku özelliğinde olması da mümkündür. Yağ dokusu alanian İse bu fibröz destek dokunun arasında kalan boşluklan doldurmuştur. Yağ dokusunun dağılım oranı bireyin yapısına ve yaşına göre değişiklikler gösterir. Bir kadında yağ dokusundan zengin bir meme görünümü ortaya çıkması için ortalama 20-28 yıllık bir süreç gerekmektedir. Ancak bu sürece bazen çok kısa bir dönemi kapsayabilmekte; örneğim bazı kadınlarda gebelikten yada laktasyondan, 10-15 ay sonra meme tamamen yağlanabilmektedir. Çok erken dönemde memede diffüz yağ; dokusu artımı oluşabileceği gibi çok ileri yaşlardai ve menapozdan sonra bile salgısal elemanları ve; fibröz doku elemanları yoğun olan meme örnekleri bulunmaktadır. Her meme lobu 20-40 lobulustan oluşmuştur ve her bir lobulus içerisinde 10- 100 arasında değişen sayıda asinus bulunur. Bazı yazariar asinus sözcüğünü yalnızca laktasyon dönemindeki memede kullanmakta laktasyon dönemi dışındaki memenin duktus sisteminin en uç birimine "duktül" ismini vermektedir. Asİnuslar birieşerek intralobüler ve ekstralobüler segmentten oluşan terminal duktus'a açılıriar. Asinusların lümeni tek sıralı silindirik yada kubik epitel İle döşelidir. Lümen epitelinin altında myoepitelial hücreler bulunur. Bunlar süreklilik gösteren bir tabaka halinde değildir. Çekirdekleri küçük sitoplazmaları ise berraktır. Asinusu en dışta bazal membran çevreler. Memede herbir lobülusun terminal duktusu, diğer lobüluslardan gelen terminal duktuslaria birieşerek subsegmental duktusu, birkaç subsegmental duktus da birieşerek segmental (laktifer) duktusu oluşturur. Duktusların hücresel yapısı meme başına açılan ampulla kısmı hariç asinüslerdeki gibidir. Laktifer duktus meme başı tabanına girer girmez genişler ve "laktifer sinüs" ismini alır. Bunlar, 2-4 mm çapındadıriar ve koni şeklinde daralan ampulla ismi verilen bir bölümle meme başından dışarı açılıriar. Ampulla çok katlı yassı: epitel ile döşelidir. Gebelik döneminde lobüluslar ileri derecede prolifere olur ve büyür. Bu büyüyen lobüluslar birbirine iyice yaklaştıktan için İntralobüler stroma görülemeyecek kadar azalır. Laktasyonda, epitel hücreleri vakuollüdür ve sitoplazmanın bir kısmı süt sekresyonu İle atıldığından bu kısmın kalınlığı gebeliğe göre daha daralmıştır. Laktasyondan sonra normale dönüş en az üç ay sürer. Menapoz döneminin başlaması ile biriikte lobüluslar yavaş yavaş atrofiye uğrar. Epitel ve myoepitel hücreler küçülür. Asinusların lümenleri görülemeyecek kadar daralır ve adeta "yarık" görünümünü alır. Lobüller arası stroma zamanla yağ dokusu artımına uğrar.
Yorumlar
Yorum Gönder